3 . عدم قيام در راه حق متن : فَمَجَجْتم ماوَعَيتم وَدَسَعْتُم الذّي تَسوَّغْتم . شرح : اين تقاعد و بازنشستن ، ايمان به خدا و رسول و جهاد فى سبيل الله را كه تا به حال در درونتان بود و هنوز جذب بدنتان نشده بود ، از دهان بيرون ريختيد . اين جمله نيز مانند فرازهاى ديگر پرمعناست . توضيح آن كه مراد از تغذيه آن است كه غذا و مواد لازم و ضرورى بدن كاملًا جذب شده و جايگزين آنچه كه از بين مىرود گشته و مبدل به نيرو و توان بدنى گردد . مقدمات خوردن ، يعنى لقمه و جويدن و فروبردن و ساير اعمال گوارشى انسان ، همه جنبهء مقدماتى داشته و براى نيرو گرفتن و جايگزين شدن آنچه كه از بين رفته ، است . حال اگر كسى روى نياز طبيعى به طرف غذا رفت و آن را در دهان گذاشت و پس از جويدن و احساس لذت و پاره‌اى مقدمات ديگر آن را از دهان بيرون انداخت و تصور كرد كه همين مقدار كافى است و غايت مطلوب حاصل شده ، مسلماً در نهايت بىعقلى و سفاهت است ؛ زيرا هنوز بسيارى از مقدمات ديگر لازم است تا غذا ، نيروبخش باشد و به تمام اعضا و جوارح بدن قدرت لازم را برساند . در نتيجهء اين بازگرداندن ابلهانهء غذا ، بدن به كلى نظام خود را از دست داده و هلاك خواهد گرديد . تعليمات دينى و قرآن نيز هم‌چون غذا بايد با نور حجت عصر با روان آدمى عجين شود ، زيرا هدف اصلى از تعليمات كتاب و سنت آن است كه در انسان دگرگونى ايجاد شود . اگر غذا به سير نهايى خود در بدن آدمى رسيد ، ديگر برگرداندن آن